Opening congres
dinsdag 01 juni 2010
OPENING CONGRES 29 MEI 2010 DOOR VOORZITTER Fons Zinken In het bijzonder welkom Mirjam Bikker nummer 19 van de CU, Arnout Hoekstra nummer 19 van de SP, Wouter Koolmees nummer 8 van D66 en Dirk Uittenbogaard nummer 5 van Trots op Nederland. Zij gaan met ons in debat over een aantal belangrijke zaken waarbij de teugels gehanteerd zullen worden door Ilona Eichhorn. Op 2 april is een brief gestuurd aan alle besturen van de landelijke partijen die een fractie hebben in de Tweede-Kamer. Ik citeer uit die brief: “Met de verkiezingen van 9 juni voor de deur willen wij de lijsttrekkers van de grootste landelijke partijen uitnodigen voor een debat over de positie van de gemeente als ‘eerste overheid’. Hoe denken de landelijke partijen de lokale democratie te versterken en de burgers daarbij, veel meer dan nu het geval is, te betrekken? Welke bezuinigingen kunnen lokale overheden gaan doorvoeren?”. Graag voor eind april bericht. Ondanks het sturen van een herinnering en het bellen, zijn er partijen die nu nog niet gereageerd hebben. Je kunt toch moeilijk anderen aanspreken op fatsoen met dit gedrag! Er zijn nog meer waarden en normen waaraan ik hecht. Die zijn vastgelegd in onze belangrijkste wet namelijk de Grondwet. Je mag als inwoner er minstens op vertrouwen dat volksvertegenwoordigers de strekking van die Grondwet kennen en ook uitdragen. Helaas. Dagelijks worden de kiezers geconfronteerd met een soap. Job kan niet met Mark regeren. Femke wil niet met Geert. Jan Peter is verliefd en vindt hypotheekrente een breekpunt. Alexander vindt dat ook maar dan om een andere reden. De barometer als graadmeter. De bankencrisis slaat over in landencrisis. De miljardensteun komt op rekening van de mensen die geen deel uitmaken van de vriendenrepubliek. Volgens de Grondwet kiest ons land op 9 juni volksvertegenwoordigers die met elkaar en individueel het gehele Nederlandse volk vertegenwoordigen. Zij stemmen bij elk onderwerp zonder last. Zij geven opdrachten aan een onafhankelijk en deskundig kabinet en controleren de uitvoering of die naar wens van de volksvertegenwoordiging is. Concreet betekent dit bijvoorbeeld dat de JSF aanschaf niet doorgaat. Het onderzoek naar de Irak kwestie was er al gekomen voor de coalitie CDA, PvdA en CU. De Eerste-Kamer heeft als opdracht de wetten op een onafhankelijke wijze te toetsen of die niet in strijd zijn met de Grondwet. Een schijnvertoning is dat. Het resultaat is zichtbaar. Gemeentewet, Provinciewet, Wspp, Kieswet, Awb, allemaal wetten die niet geheel stroken met de Grondwet. Wat is de oorzaak van het disfunctioneren van bestuurlijk Nederland? Politieke partijen in Nederland zijn verenigingen die worden geregeld door het Burgerlijk Wetboek. Behalve ten aanzien van hun doelstellingen kunnen ze voor de wet niet worden onderscheiden van andere verenigingen (bijvoorbeeld: een sportclub, omroepvereniging, een geschiedkundige vereniging of welke andere club dan ook): ze worden niet vermeld in de Grondwet en ook niet - ondanks de sleutelrol die ze spelen in verkiezingen - in de Kieswet (die in plaats daarvan hier en daar een verwijzing maakt naar ‘politieke groeperingen' ). Om hun status van vereniging zijn politieke partijen, niet alleen wat betreft hun financiën, bij wet verantwoording verschuldigd aan hun leden en niet aan het volk. Binnen die verenigingsstructuur wordt door de leden bepaald wie welk baantje krijgt. Als Kamerlid ben je dan ook geen volksvertegenwoordiger meer maar vertegenwoordiger en belangenbehartiger van de vereniging. Zo hebben ze in de Kieswet vastgelegd dat ze ook mogen meedoen aan de staten- , raads- en waterschapsverkiezingen. De ledenlijst openbaar maken dat willen ze niet want dat vinden ze een aantasting van de privacy. Riante subsidies en ondoorzichtige ondersteuningsstructuren zijn hun voorrecht. De leden van hun partijen bemensen adviesraden, rechterlijke macht, overbodige instituten, kortom de door de Grondwet vermaledijde verstrengeling van de volksvertegenwoordigende functie is schering en inslag. De kiezer verlaat het toneel en kiest zijn eigen richting. Wie draagt uiteindelijk hiervan de grootste gevolgen. Dat is de lokale overheid. Die moeten uitvoeren wat de landelijke partijen ver weg van de buurt/wijk/kern bepalen. En dat is inmiddels 90% van het totale pakket. In die lokale overheid rukken de lokale partijen verder op. Ondanks dat zij in de publieke opinie worden afgeschilderd als ondeskundige one-issue partijen. Zij hebben geen achterban of het moeten families zijn die hun vertegenwoordiger als belangenbehartiger in de raad droppen, zo wordt schamper verhaald. Zij worden niet als volwaardig beschouwd door de traditionele landelijke partijen. Dit, terwijl lokale partijen het dichts bij de bedoeling van de Grondwet opereren. Overigens moeten ze de kritiek zichzelf ook deels aanrekenen. Dit congres is onder meer bedoeld om de beeldvorming te verbeteren, bruggen te slaan naar landelijke partijen en om doorbraken te realiseren in het belang van onze grondwettelijke rechtstaat. Met de gemeente als eerste overheid. Dat zal nog een lange weg zijn. Ik hoop dat we met dit congres weer stappen in de goede richting kunnen maken. Ik geef daarom graag het woord aan Ilona Eichhorn.